Proje değil, deneyim dramaturjileri.
Bu arşiv, bitmiş “ürünleri” sıralamaz. Canlı oyuncu, seyirci, sanal uzam, tarihsel hafıza ve kamusal alan arasında kurulan farklı ilişki modellerini gösterir.
X:Limbo
Canlı performans ile sanal uzamın aynı dramaturjik sistemde çalıştığı dönüşebilir black box / VR tiyatro modeli.
Hezarfen
Dijital Deneyim
Galata–Üsküdar uçuş anlatısını VR, fiziksel hareket ve kişiselleştirilmiş görüntü üretimiyle bedensel deneyime çeviren sistem.
Karagöz–Hacivat VR
Gölge, avatar, perde, başlık ve kullanıcı arasındaki eşikleri seyirci deneyimi üzerinden araştıran proje önerisi.
Karagöz ve Hacivat
Avrupa’da
Geleneksel gölge oyununun kültürel çeşitlilik, ortak değerler ve sürdürülebilirlik üzerinden uluslararası dolaşımı.
Tiyatro Lab
Metni “uygulayan” değil, prova içinde sınayan; yönetmenlik ve süpervizyonu araştırma pratiğine dönüştüren üretim hattı.
Teknoloji sahnenin yerine geçerse değil; sahnenin ilişkilerini değiştirirse ne olur?
Projelerdeki ortak hat; seyirciyi pasif gözlemci olmaktan çıkaran, bedensel katılımı ve mekânsal algıyı dönüştüren dramaturjik araçlar üzerine kurulu.
Projelerin ortak ekseni teknoloji değil, seyirci konumunun değişmesi.
X:Limbo’da seyirci fiziksel ve sanal rejimler arasında geçiyor; Hezarfen’de tarihsel anlatının içine bedeniyle giriyor; Karagöz-Hacivat VR’da seyirciden kullanıcıya dönüşüyor. Kamusal projelerde ise aynı soru başka ölçekte sürüyor: izleyici ne zaman katılımcıya dönüşür?
Kamusal alan ve etkinlik ölçeğinde deneyim tasarımı.
Bu işler ana sanat/araştırma hattından ayrıştırılıyor; ancak modüler deneyim, katılım ve mekânsal kurgu bakımından aynı düşünme biçiminin başka ölçekteki karşılıkları.